Ne büyük talihsizliktir ki uyuz olduğun insanlarla bir raya gelmek mecburiyetinde kalırsın bir gün.Gitttiğimiz hastaneninen meşhurudur Erkan Topuz..Ki bu kişik neredeyse ''çekirdek çitlemek'' bile kanser yapar deme noktasına gelmiştir.Sağlığım için herkes çok biliyor herkes bir şey söylüyor.istanbul gibi stres yüklü bir şehirde kim sağlıklı ki?son olarak verdiği demeç jelibonların nasıl kanser yaptığıydı...e ne oldu?elimden alındı tabii..nasıl öfkelendim anlatamam! ''e anne ben zaten oldum''yiyebilirim dememle ağzıma tokadı yedim.İşte bir ilk daha!rahat rahat herkes bana karşı duygularını açığa vuruyor şimdiden..elbette dayak delisi olmadım henüz ama denilene göre annem bunun olabilitesini gayet yüksek görüyor..
acaba diyorum bugün var yarın yok mantığıyla mı bu dışa vurum..sonra herkesin fazla hassas olduğunu düşünüyorum..en öküz benim sanırım ailede...azcık duygusal ol lan !hastasın şunun şurasında! : ))
ben bu demeçlerin sonucunda jelibonlarımdan,cipslerimden oldum.oysa onlar benim hayat kaynağım mutluluğumdu..kimse bunu anlamadı,yada anlatamadım.veee duyarlı olmaya karar verdim.
Bundan sonra kolalı jelibonlarımla dışarıda buluşmaya karar verdik: )her akşam saat 8 suları..kaçak göçek ama hep aynı aşkla!: ))
Sana gelince Erkan kopuz,hokus pokuz,topuz...
''dokunma jelibonumaa dokunma cipslerimee!seenn büyükler büyüğü doktoor,para babası..sen mi büyük sün?ben büyüğüüm benn!eğer çikolatalarıma da dokunursan been hayatında bir karıncayı incitmemiş olan benn;çeker vururum seni!!''
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder